موسسه آوای شیدا دو آلبوم مجزای تصویری که در هر یک دو دی وی دی  موجود است در ماههای اخیر انتشار داد. یکی از آنها کنسرت گروه شیدای همنوازان به خوانندگی محمد معتمدی و به نام سپیده است که اجرای چاوش 6 سالیان اوایل انقلاب است که استاد شجریان خوانندگی آنرا به عهده داشته است . در همین آلبوم دی وی دی دیگری موجود است که بداهه نوازی تار استاد لطفی در همایون به همراه تنبک محمد قوی حلم می باشد . اثر دیگر، مشابه همین آلبوم است که این بار بانوان شیدا اجرای چاوش 8  را به خوانندگی علیرضا شاه محمدی به نمایش گذارده اند و این اثر نیز در همان دوران توسط  شهرام ناظری خوانده  شده است  و باز  یک بداهه نوازی دیگر در سه گاه با تنبک قوی حلم نیز ارائه شده است .

من هر دو این اثر را تهیه و بارها آنرا مشاهده کردم و در چهار پست قبل به ارزش و اهمیت ارائه اینگونه آثار تصویری با کیفیت و زحمات دست اندرکاران موسسه آوای شیدا اشاره کردم. اینک میخواهم نقائص و کاستی های را که به نظر خودم مهم می باشند، به صورت فهرست وار و با شماره ارائه کنم. با امید به اینکه مسئولان آوای شیدا این مطلب را بخوانند و نظری هم دارند و بفرمایند.

۱.اولین نکته اساسی، ارائه این آثار در دو آلبوم است که اصلا مناسب نبود . اگر موسسه آوای شیدا گسترش و اشاعه موسیقی اصیل را در دستور کار خود دارد(که قطعا همین طور است) با مجزا کردن این دو آلبوم و بالا رفتن قیمت، شمارگان بسیاری را از خرید آنها منصرف کرده است و کار را برای کپی های غیر مجاز گسترش داده است . هر چند قیمت این آثار با مقایسه تورم عصر حاضر، بالا نیست ولی باید مد نظر داشت که خیلی ها مبلغ 17000 تومان را(برای هر دو آلبوم) نخواهند  پرداخت. مطلب مهمتر در همین رابطه این است که این دو اثر مشابهت زیادی با هم دارند و  نداشتن تنوع باعث سرخوردگی خریدار میگردد. مثلا بداهه نوازی ها را می شد یکی کرد و پشت صحنه ها نیز که یکسان بود و نهایتا یک آلبوم با سه دی وی دی  بسیار مناسب و صحیح تر بود و با کاهش قیمت شمار بیشتری از دیدن این اثر استفاده می کردند .

۲.شخصا پس از خرید آلبوم اول ، مشتاق شدم با خرید دیگر آلبوم پشت صحنه های بیشتری را از این کنسرت ببینم. متاسفانه در آلبوم دیگر،  همان پشت صحنه گنجانیده شده بود که به شدت باعث ناراحتی ام گردید. با توجه به اینکه می توان انتظار داشت که از تمرینهای پرشمار گروه ها، تصاویر زیادی موجود می باشد، چرا نباید در دو آلبوم شاهد دو بخش متفاوت و متناسب با هر یک از آلبومها باشیم که هم جذابیتهای خاص خود را دارد و  هم خریدار از خرید خود پشیمان نشود . مثلا اگر کسی تنها آلبوم اول را بخرد، مشاهده میکند که در این اثر دستگاه سه گاهی وجود ندارد، در حالی که یکی از مصاحبه شوندگان می گوید دستگاه سه گاه اجرا شد که خیلی جالب است و بیننده متحیر که سه گاه کجابود، این که همه اش ماهور و همایون بود؟ غافل از اینکه مصاحبه شونده بخش دیگری را دیده است که در آلبوم دوم ارائه شده است و خریدار آلبوم اول از آن بی خبر است.

۳.پشت صحنه ارائه شده نیز می توانست بسیار بهتر و جالب تر و جذاب تر ارائه می گردید. با توجه به کارگردانی آقای نجفی که دست توانایی در این امر دارند انتظار بیشتری می رفت. نکات زیادی در این رابطه می توان عنوان کرد که جای ذکر همه آنها نیست .مثلا در صحنه ای که استاد لطفی  در یک اتاق  مشغول هماهنگی گروه است، زاویه دوربین مدام در یک جهت و بیشتر بر روی لطفی است و این در حالی است که بیننده بیسار مشتاق است که دوربین بر روی سایر اعضا  نیز بچرخد که چنین حاصل نمی شود . علاوه بر آن می توان انتظار داشت که از صحنه های بیشمار موجود از سوابق تمرین گروه، تصاویر بیشتری در پشت صحنه گنجانیده شود.

۴.عدم ارائه بروشور و اطلاعات  بیشتر در آثار ارائه شده نیز مشهود است . به غیر از یک کارت ثبت نام و یک کارت تبلیغی دیگر از تولیدات موسسه آوای شیدا،  چیز دیگری در این آلبومهای دیده نمی شود . در حالیکه خریداری که اصل آثار را تهیه میکند انتظار دارد مطالب  بیشتری نسبت به خریداران کپی دریافت کند.تصویر سه تار نوازی استاد لطفی ، نیز اصلا مربوط به این کنسرتها نبود.

۵.و اما در مورد خود کنسرت باید عنوان کنم که به عقیده من اجرای دوباره چاوش ها، که در حال و هوای روزهای اول انقلاب(نه امروز) و با صدای اساتیدی همچون شجریان و ناظری و تلاش کامکارها و عندلیبی و ... صورت گرفته است،  توسط هنرجویان و جوانان امروزی، هر چند مستعد هم باشند  اصلا مناسب نیست . با اینکه لطفی این قطعات را ساخته است ولی آیا بقیه اعضا آن دوره گروه، راضی هستند که مشابه کار آنها در دوره کنونی، ارائه شود. اگر چنین رضایت و رغبتی دارند چرا در آلبومها اطلاع رسانی نشده است؟ از این نکته اساسی تر اینکه چرا نباید از ظرفیتهای گروه های  پرتوان شیدا، درخلق آثار جدید بهره برد؟ در حالی که بسیاری منتظرند تا در موسیقی اصیل تنوع و جهش های بدیع، بخصوص از استادی همچون لطفی، ببینند، روی آوردن به آنچه که سی سال گذشته ساخته و پرداخته شده است چندان توجیه ندارد. تقلید محض معتمدی و شاه محمدی از شجریان و ناظری باعث شده است که حتی صدایی که می شنویم اگرصحنه را نبینیم،نتوانیم تشخیص که خوانندگان عوض شده اند .

۶.به نظرم در هر دو کنسرت،  استاد لطفی به سایر جوانان اجازه عرضه اندام نداده است و بیشتر بار کنسرت را خودش بر عهده گرفته است. تنها یک تکنوازی کوتاه تار از بهاره فیاضی  و دو تکنوازی کوتاه دیگر از سنتور و کمانچه  مشاهده میکنم. در همان تکنوازی فیاضی باز هم لطفی وارد عرصه می شود و فیاضی مجبور است از گستره کار خود بکاهد و جوابهای لطفی را بدهد. بیشتر جواب آواز را هم خود لطفی میدهد. شایسته بود که برخی اعضا گروه نیز به تنهایی می نواختند که فواید زیادی داشت که بدیهی است و نیازی به ذکر آنها نیست .